Δαση

Τα κουριζόμενα δάση... τα δάση Κουρί

Δάσος βαλανιδιάς στο Ξηρόμερο Αιτωλοακαρνανίας
Τα παραλίμνιο δάσος δίπλα στο δάσος Κουρί των Μουριών Κιλκίς

Tα «πεδινά» δάση

Τα πεδινά δάση είχαν μεγάλη σημασία για την κτηνοτροφία. Εκτός του ότι αποτελούσαν τις περιοχές όπου τα ζώα «στανιζόντουσαν», δηλαδή ξεκουράζονταν κλπ, ήταν και τα ίδια τα δέντρα που πρόσφεραν τροφή στα ζώα: οι κτηνοτρόφοι έκοβαν τα κλαδιά από τα δέντρα, που αποτελούσαν τροφή για τα ζώα…  Τα δάση αυτά ονομαζόντουσαν «κουριζόμενα»… Είναι χαρακτηριστικό ότι η κόμη των δέντρων σε αυτά τα δάση ξεκινούσε πάντα πάνω από τα 2 μέτρα περίπου… μέχρι δηλαδή εκεί που έφταναν τα ζώα για να βοσκήσουν.

Τα δάση «Κουρί»

Δάση οξιάς (Fagus sylvatica)

Μεσόφιλα δάση οξιάς στο Βέρνο
Ασβεστολιθικά δάση οξιάς στο Φαλακρό
Ψευδαλπικά δάση οξιάς στο Γράμμο (φαίνεται και η κύρτωση στους κορμούς)

Δάση οξιάς στην Ελλάδα

Τα δάση οξιάς περιορίζονται στα βουνά της Κεντρικής και Βόρειας Ελλάδας. Το νοτιότερο όριο εξάπλωσης είναι το όρος Οξιάς (για αυτό και η ονομασία) στη Στερεά Ελλάδα.

Τύποι δασών οξιάς

Διακρίνονται ανάλογα με τα φυτά του υπορόφου και τις συνθήκες που επικρατούν σε:

(α) θερμόφιλα, όπου εμφανίζονται και είδη δρυός και άλλα είδη που συνήθως εμφανίζονται στα, πιο θερμόφιλα, δάση δρυός

(β) ασβεστολιθικά, όπου εμφανίζονται συνήθως πολλά ορχεοειδή (κυρίως του γένους Cephalanthera)

Δάση ελάτης

photo by Panagiotis Minetos
Διακρίνονται τα έλατα μέσα σε δάσος οξιάς στο Βόιο (photo by tovoion.com)

Δάση ελάτης στην Ελλάδα

Τα δάση ελάτης εξαπλώνονται σχεδόν σε όλη την ηπειρωτική Ελλάδα και σε λίγα νησιά (Κεφαλονιά, Εύβοια). Στη νότια Ελλάδα κυριαρχει το Abies cephalonica, που είναι Ελληνικό ενδημικό είδος (υπάρχει μόνο στην Ελλάδα και πουθενά αλλού στον κόσμο) ενώ στη βόρεια Ελλάδα απαντά το Abies borisii-regis, που είναι υβρίδιο των ειδών Abies cephalonica και Abies alba, που δημιουργήθηκε την τελευταία παγετώνια περίοδο. 

Τύποι βλάστησης ελάτης