Φυτά έμπνευση πολιτισμού

Τα φυτά είναι "τμήμα" και "κομμάτι" πολλών πολιτισμών... όπως και στην Ελλάδα!

 

Χρυσά στεφάνια των Μακεδόνων Βασιλιάδων

Χρυσό στεφάνι της ελληνιστικής περιόδου (από Αμφίπολη), εμπνευσμένο από χνοώδη δρυ (Quercus pubescens)!
Ποδισκοφόρος δρυς (Quercus robur subsp. pedunculiflora)
η μυρτιά ή μυρσίνη (Myrtus communis)
ο κισσός (Hedera helix)

Τα χρυσά στεφάνια

Τα χρυσά στεφάνια (αποκαλούμενα "στέμμα", "στέφανος" κ.ά.) ήταν πολύ διαδεδομένα στη Μακεδονία του Φιλίππου του Β' και του Μεγάλου Αλεξάνδρου, αλλά αργότερα και στην Ελληνιστική περίοδο. Τα περισσότερα από τα Μακεδονικά στεφάνια χρονολογούνται από τον 4ο έως τον 2ο π.Χ. αιώνα. 

Τα είδη

Η φαρμακευτική χρήση των βοτάνων στην Αρχαία Ελλάδα

Αγγείο με το σχέδιο της φωτογραφίας από το 480–470 π.Χ. και δείχνει την εφαρμογή αλοιφής

Τα βότανα

Στην αρχαιότητα, βότανα αποκαλούσαν όλα τα φαρμακευτικά φυτά που κατά τη μάσηση παρουσίαζαν πικράδα, γλυκάδα ή και αρωματική γεύση. Τις ιδιότητες αυτές, οι πρώτοι άνθρωποι τις απέδιδαν σε μαγικές ικανότητες που είχαν τη δύναμη, όταν εισέλθουν στον οργανισμό ενός πάσχοντος, να τον ανακουφίσουν η και να τον θεραπεύουν από οποιαδήποτε αρρώστια. Από τη λέξη «βότανο» προέρχεται φυσικά και η ονομασία της επιστήμης που ασχολείται με τα φυτά «βοτανική».

Στην αρχαία Ελλάδα

Σύμβολα του Μινωικού πολιτισμού!

λευκά κρίνα εκατέρωθεν του θρόνου στην Κνωσό (photo by hellinon.net)
τοιχογραφία ελιάς στα ανάκτορα της Κνωσού
ο Πρίγκιπας των Κρίνων (photo by katykyriakoulis.blogspot.com)

Τα φυτά στην αρχαία Ελλάδα

Τα φυτά έπαιζαν πολύ σημαντικό ρόλο στην αρχαία Ελλάδα. Αποτελούσαν την τροφή τους, και τα φάρμακά τους, ήταν η πηγή ενέργειας, οικοδομικά υλικά αλλά και με αυτά στόλιζαν.

Τα φυτά στον Μινωικό πολιτισμό

Η Θεά Ίσις με στάχυα (μάλλον Ζέα ή Ζεία) στα χέρια

Η Πλάκα

Στο Μουσείο του αρχαίου Δίον (στην Κατερίνη), βρίσκεται μια πλάκα με παράσταση της Θεάς Ίσιδος. Η επιγραφή αναφέρει "Σαραπίδι ’Ίσιδι… ’Ανούβιδι… Καλλίμαχος καί Κλήτα [.] χαριστήριον τñς πλανητέας" γιατί η Θεά ήταν Αιγυπτιακής προέλευσης (η Θεά Εσέτ) και συνδέθηκε άμεσα με τη Θεά Δήμητρα…

Η θεά της εύφορης γης

Τα κομποσκοίνια, ο Άγιος Παντελεήμονας και τα «Δάκρυα της Παναγιάς»

photo by uni-graz.at

Το είδος

Τα «δάκρυα της Παναγιάς» (Coix lacryma-jobi) είναι ένα είδος που ανήκει στην οικογένεια των αγρωστωδών (Poaceae, Gramineae). Στην ίδια οικογένεια ανήκουν πολλά γνωστά φυτά, σημαντικά για τη διατροφή του ανθρώπου, όπως το σιτάρι, το κριθάρι, το ρύζι και το καλαμπόκι. Τα «δάκρυα της Παναγιάς» έχουν φυσική εξάπλωση στη ΝΑ Ασία, αλλά σήμερα καλλιεργούνται και εξαπλώνονται σε πολλές χώρες.

Η χρήση

Η μεγάλη έμπνευση των αρχαίων Ελλήνων

Η φτέρη

Το πιο κοινό είδος φτέρης (Pteridium aquilinum) απαντάται σχεδόν σε όλη την Ελλάδα, αλλά σχηματίζοντας «φτεριάδες» και αλλού πιο αραιά και σπάνια. Τα φύλλα του ανοίγουν σταδιακά σχηματίζοντας έλικα.

Η έμπνευση

Τριβόλι: ένας καρπός για πόλεμο

photo by kew.org

Το είδος

Το τριβόλι (Tribulus terrestris) είναι έρπον φυτό με φυσική εξάπλωση στην Ευρώπη που εξαπλώθηκε γρήγορα σε όλο τον κόσμο λόγο του καρπού του. Ο καρπός έχει αγκάθια σε όλες τις πλευρές του και για αυτό «κολλάνε» πάνω στο τρίχωμα των ζώων, αλλά αγκιστρώνονται και πάνω σε παπούτσια, παντελόνια, ελαστικά κλπ. και μεταφέρονται μακριά. Το τριβόλι είναι γνωστό σχεδόν παντού λόγο της ζημιάς που κάνει στα ελαστικά των ποδηλάτων. Επίσης είναι γνωστό και για τις φαρμακευτικές του ιδιότητες.

Το όπλο

Pages