Χρησιμοποιώντας τη φύση

 

 

Η παραγωγή του καουτσούκ (latex)

photo by www.immune.com

Προέλευση

Το φυσικό καουτσούκ προέρχεται από τον γαλακτώδη χυμό (latex) που υπάρχει στους χυμούς διάφορων δένδρων και φυτών ακόμη και της συκιάς. Η πιο σπουδαία πηγή για το γαλακτώδη αυτό χυμό είναι ένα δένδρο που ανακαλύφθηκε στη Βραζιλία και λέγεται Havea braziliensis (καουτσουκόδενδρο). Η λέξη καουτσούκ σημαίνει ξύλο που ρέει, σε μια διάλεκτο των ιθαγενών του Ισημερινού.

Η ιστορική χρήση του

Ένα «ξεχασμένο» εξαιρετικό καλλωπιστικό: η χρυσοξυλιά

Φθινοπωρινά χρώματα στα φύλλα της χρυσοξυλιάς
Ανθοφορία της χρυσοξυλιάς

 

Επιμέλεια – Κείμενο Θανάσης Πανογεώργος

 

Το είδος

Η χρυσοξυλιά (Cotinus coggygria) είναι ένας κοινός θάμνος στην Ελλάδα, κυρίως σε ξηροθερμικές περιοχές και σε ασβεστόλιθους και για αυτό έχει ιδιαίτερες αντοχές στην ξηρασία αλλά και στα κακής ποιότητας εδάφη. Ονομάζεται χρυσοξυλιά γιατί το εσωτερικό του ξύλο (το εγκάρδιο) έχει χρυσαφένιο χρώμα.

Σαν καλλωπιστικό

Διώξτε μύγες, κουνούπια, μικρόβια, μύκητες και πολλά άλλα με δάφνη

photo by http://www.aphotoflora.com/

Οι διαπιστώσεις των αρχαίων Ελλήνων

Στη δάφνη (Laurus nobilis) αποδίδονται φαρμακευτικές ιδιότητες από την αρχαία Ελλάδα. Οι αρχαίοι Έλληνες γρήγορα είχαν διαπιστώσει ότι τα φυτά που είχαν έντονη μυρωδιά, είχαν την ιδιότητα να απομακρύνουν έντομα και ασθένειες.

Η απολυμαντική και εντομοαπωθητική δάφνη

Από την τερεβινθιά στο νέφτι

Τερεβινθιά στο Ξηρόμερο Αιτωλοακαρνανίας

Η τερεβινθιά

Η τερεβινθιά (Pistacia terebinthus) ή κοκορεβυθιά είναι ένα πολύ κοινό είδος κυρίως των παραθαλάσσιων περιοχών της Ελλάδας. Είναι συγγενικό είδος με τη φυστικιά (Pistacia vera) και με τον σχοίνο-μαστιχόδενδρο (Pistacia lentiscus).

Το τερεβινθέλαιο ή νέφτι

Τα καβάκια και οι καλλιέργειες λεύκης

Διακρίνεται η λεύκη Populus nigra var. thevestina (στον Τυμφρηστό)

Τα καβάκια

Τα υβρίδια και οι κλώνοι της μαύρης λεύκης (Populus nigra), καθώς και άλλα είδη (π.χ. Populus deltoides) έχουν χρησιμοποιηθεί εκτεταμένα (ως καβάκια, από την τουρκική ονομασία του δέντρου Kavak) σε καλλιέργειες για την παραγωγή ξύλου.

Η καλλιέργεια και το εμπόριο

Το «καλλωπιστικό» σπάρτο: σταθεροποιητικό και βελτιωτικό του εδάφους

 

Επιμέλεια – Κείμενο Θανάσης Αυγουλής

 

Η χρήση ως καλλωπιστικά

Τα σπάρτα (Spartium junceum) καλλιεργούνται ευρύτερα ως καλλωπιστικά, κυρίως λόγο της μεγάλης διάρκειας της ανθοφορίας τους, με άνθη έντονα κίτρινα και ευωδιαστά. Τοποθετούνται συνήθως κατά μήκος των δρόμων, σε απότομα πρανή και σε αναδασώσεις ή χαλαρά εδάφη.

Γιατί το σπάρτο είναι σημαντικό είδος

Ο φυσικός τρόπος σταθεροποίησης των πρανών

Φύλλα βήχιου σε αποσταθεροποιημένα πρανή

Το είδος

Το είδος Tussilago farfara (βήχιο) είναι γνωστό για τις φαρμακευτικές του ιδιότητες, αλλά και για το ότι ανθίζει νωρίς την άνοιξη.

Που φύεται

Τα είδη για τα καλύτερα κάρβουνα

Η καύση του ξύλου

Το ξύλο ανάλογα με το είδος του δέντρου ή με το είδος της καύση μπορεί να δώσει από στάχτη μέχρι και σκόνη. Για την παραγωγή του κάρβουνου (και κυρίως του καλού κάρβουνου πρέπει να χρησιμοποιηθούν ξύλα από συγκεκριμένα είδη δέντρων, ενώ φυσικά η καύση πρέπει να είναι ατελής, ώστε να παραχθεί κάρβουνο. Δηλαδή η καύση ελέγχεται και γίνεται με περιορισμένη ποσότητα οξυγόνου.

Τα κατάλληλα είδη για κάρβουνο

Παραδοσιακές οδοντόβουρτσες στο Μαρόκο

Παραδοσιακές οδοντόβουρτσες στο Μαρόκο

Η πιο κοινή οδοντόβουρτσα στο παρελθόν

Αυτή που φαίνεται να ήταν η πιο κοινή οδοντόβουρτσα στο παρελθόν, ήταν μια πολύ κλασσική μέθοδος: δάχτυλο και αλάτι, όπως έπλυναν συχνά και τα δόντια των ζώων. Άλλωστε πριν εφευρεθεί η σύγχρονη οδοντόβουρτσα, ο μέσος όρος ηλικίας των ανθρώπων δεν ξεπερνούσε τα 50 χρόνια, οπότε δεν υπήρχε και η ανάγκη για την έντονη απασχόληση με την υγιεινή των δοντιών, ιδιαίτερα στις φτωχές μάζες.

Οι εναλλακτικές οδοντόβουρτσες

Pages